Mama van 2 + 2
Tweemaal ben ik mama geworden & éénmaal heb ik 2 bonuskinderen gekregen. Een blog over het reilen en zeilen van een gezin met een complex karakter, veel meningen & verschillen maar bovenal veel liefde en onvergetelijke momenten!
Wat meer over mezelf
Mijn naam is Yelena, ik ben voorbij de 30 maar nog geen 40, woonachtig naast de kerk van een klein dorp in Vlaams-Brabant. Ik heb een lieve partner, 2 kinderen uit eigen kweek & 2 kinderen cadeau gekregen. Mijn passies zijn kokerellen, wandelen in de natuur, piano spelen, lezen en wanneer ik me geïnspireerd voel teken ik en schrijf ik teksten, voornamelijk mijmeringen over het leven…
Ik heb begin dit jaar mijn studies Eventmarketing (opnieuw) aangevat, ik studeer voltijds met de volle steun van mijn gezin. De combinatie studies en gezin vraagt wel wat planning, mijn taken als huisvrouw moet ik met momenten wat aan de kant schuiven of delegeren naar anderen binnen het gezin. Ik heb alvast het geluk niet te moeten jongleren met studies én werk, wat in het verleden de reden was dat ik de studies ben moeten staken.
Oh ja, mijn lievelingsbloemen zijn pioenen, deze heb ik dan ook verwerkt in mijn logo…
De Daltons
We noemen onze 4 jongens wel eens de Daltons. Zet ze namelijk op een rijtje volgens lengte naast elkaar en je ziet meteen waarom. Zolang ze alle vier een relatief ‘normaal’ groeitempo hebben alleszins. Van jong naar oud: Sep (8 jaar), Alex (10 jaar), Aidan (15 jaar) en Ciaràn (17 jaar). De twee jongsten zijn mijn bonuskinderen, de twee oudsten zijn uit eigen kweek. Zij hebben elkaar leren kennen enkele maanden nadat ik en mijn partner een koppel werden. De jongste was toen ongeveer 4 jaar oud.


“Wie zijn die kinderen?” – Buitenstaanders en hun blik op ons gezin
Het is haast grappig om te zien hoe mensen naar ons kijken wanneer we ergens samen zijn. Wij — vier kinderen op een rij, twee volwassenen ernaast. En je ziet het meteen in hun ogen: ze proberen het te snappen. Zijn we één gezin? Zijn wij de ouders? Of zijn we misschien een soort jeugdbegeleiders op daguitstap?
Tussen chaos en liefde: leven in een samengesteld gezin
Toen ik mijn partner leerde kennen, wist ik dat hij kinderen had. Wat ik niet wist, was hoeveel liefde, geduld en zelfreflectie dat met zich mee zou brengen. We begonnen vol goede moed aan ons samengestelde avontuur — één huis, vier kinderen, twee verschillende opvoedingsstijlen en minstens zes agenda’s.


Van meisjesdroom naar jongensrealiteit
Als klein meisje droomde ik van een warm, levendig gezin. Ik zag het helemaal voor me: een huis vol dochters, vlechtjes maken, theekransjes, zachte stemmen en veel geknuffel. Die droom voelde vanzelfsprekend, bijna voorbestemd. Vandaag kijk ik rond in mijn huis en zie ik iets totaal anders: vier jongens. Geen vlechtjes, wel sokken overal. Geen theekransjes, wel eindeloze discussies over voetbal, gamen en wie de sterkste is. En toch… is het goed.
Eén koelkast, vier kinderen en dubbel zoveel meningen
Samenwonen met vier kinderen in een nieuw samengesteld gezin betekent: één koelkast, eindeloos veel honger… en minstens evenveel meningen over wat er lekker is. Elke maaltijd is een klein sociaal experiment, waarbij smaken botsen en eetgewoontes frontaal op elkaar inrijden.



